برای نویسنده شدن چه کتاب هایی بخوانیم؟
نویسنده به کسی گفته میشود که به نوشتن میپردازد
جلال آل احمد ، صادق هدایت،ویکتور هوگو ، جان اشتاین بک و .... از نویسنده های معروفی هستند که به احتمال زیاد نامشان را شنیده اید
شاید شما هم دوست دارید یکی مثل آنها باشید
برخی فکر می کنند نویسندگی ذاتی است اما شما برای نویسندگی بیشتر از هرچیز به تمرین و پشت کار و دانستن تکنیک ها نیاز دارید
اگر نویسندگی را دوست دارید پس مطمئن باشید که استعدادش را هم دارید که خدا مهر آن را به دلتان گذاشته است.
برای نویسنده شده می توانید از تکنیک ها و تمرینات کتاب های زیر استفاده کنید
1-با دو طرف مغزت بنویس

کتاب «با هر دو طرف مغزت بنویس» نوشته هنریت آن کلاسر ، کمکی برای کنار گذاشتن موانع نویسندگی و دستیابی به منبع خلاق درون است.
این کتاب بر این اساس تاکید دارد که «نوشتن» و «ویرایش کردن» دو کارکرد جدای از هم مغز هستند و مشکلاتی که ما در زمینه بیان کردن افکارمان، ضمن نوشتن داریم، ناشی از انجام همزمان این دو کار است.
هنریت آن کلاسر دارای مدرک دکترای ادبیات انگلیسی است و سابقه تدریس در دانشگاههای واشنگتن، سیاتل، کالیفرنیا، لت بریج (کانادا) و فورد را دارد. کتاب «با هر دو طرف مغزت بنویس» با ترجمه سیمین موحد منتشر شده است.
2- کتابِ چگونه برای مجله ها داستان بنویسم که چاپ شود

سوفی کینگ، نویسنده مجله «تایمز»، در این کتاب تجربه ۲۵ سال نویسندگی و برگزاری دورههای نویسندگی خلاق را بهکار بسته تا بایدها و نبایدهایی را به علاقهمندان عرضه کند که در موفقیت نویسندگان داستانهای کوتاه و استقبال از آثارشان مؤثرند .
3-هنر رمان اثر ناصر ایرانی

در مقدمه این کتاب می خوانیم :
تاکنون داستانشناسانِ نظریهپرداز هیچ تعریفی از هنر رمان عرضه نکردهاند که ماهیت آن را تمام و کمال بشناساند. علتش شاید سرشت پویا و حد و مرزناپذیر و قاعدهشکن و بدعتگذار خودِ این هنر باشد که هر تعریفی را خواه ناخواه نارسا یا ناقص و زودازود کهنه میکند؛ و نیز به آن سبب که هنر رمان همانندِ، بهمثل، هنر شعر رودخانه جهانی عظیمی است که از گذشتههای دور تا اکنون و از اکنون تا آینده دور جریان دارد و در این جریانِ دور و درازش به هر ملت و هر زمانِ تاریخیئی که رسیده ویژگیهای روحِ آن ملت و زمان را پیدا کرده و بازتابانده. از این رو، در عین حال که رمان همچنان رمان مانده است، شکلی دیگر و روحی دیگر یافته است. همین شکلها و روحهای گوناگونِ رمان باعث شده است که نتوان تعریفی از رمان عرضه کرد که شناساننده کامل و جامع آن باشد.
بهترین راهی که میتوانید از طریق آن هنر رمان را بشناسید خواندنِ رمان است. هر چه بیشتر رمان بخوانید هنر رمان را بیشتر میشناسید؛ و هر چه بیشتر رمانهای ملتها و زمانهای مختلف را بخوانید گونههای مختلف هنر رمان را بهتر میشناسید. خواندنِ کتابها و رسالههایی هم که داستانشناسانِ نظریهپرداز در باب ماهیت و صناعت و تاریخ رمان نوشتهاند بسیار آموزنده و مفید است. هر چه بیشتر کتابها و رسالههایی را بخوانید که داستانشناسان مختلف از دیدگاههای مختلف درباره هنر رمان نوشتهاند، و هر چه سنجشگرانهتر یافتهها و گفتههای مختلف ایشان را با هم مقایسه کنید، هنر رمان را عالمانهتر میشناسید.
4-قصه نویسی اثر رضا براهنی

بریده ای از کتاب :(منبع:طاقچه)
ما ایرانیها عادت داریم خود یا دیگران را بر اساس صغرا کبراهای غلطی که میچینیم طبقهبندی بکنیم و پس از طبقهبندی افراد و اشخاص و ملتها و حالات آنها و بهاصطلاح فرنگیان «آنکادره» کردن انسان در چارچوبهای خیالی خود، میکوشیم همان طبقهبندی را از ازل تا ابد حفظ کنیم و هرگز، به هیچ قیمتی، حاضر نمیشویم که در اعتقادها و داوریهامان کوچکترین تغییری را قبول بکنیم. بدین ترتیب بر اساس خیالهای واهی و پوسیده خود، اغلب اتفاق میافتد که بنیاد تحجر را بگذاریم، در تحجر زندگی کنیم و موقعی که آخرین نفسمان را میکشیم و دستی پلکهای سرد شده ما را بر روی چشمهایمان میکشد و چانهمان را میاندازد، هنوز در قالب آن آخرین حبابهای هوایی که از خود در جهان هستی پراکندهایم به تحجر میاندیشیم و در گسترش تحجر نقش بزرگ تاریخی خود را بازی میکنیم.
اگر مثلا در گذشته ما سننی داشته باشیم و ادبیات درخشانی و بدانها بالیده باشیم، به دلیل آنکه میارزید بدانها ببالیم؛ امروز هم که دری به تخته خورده است و این همه تغییر اجتماعی، تاریخی و ادبی در جهان پیدا شده است، ما هنوز مینشینیم و به گذشته میبالیم. به دلیل اینکه ما با بالیدن به گذشته شروع کردهایم و در همان بالیدن به گذشته متحجر شدهایم؛ و اینک هر روز در هر گوشه این ملک تاریخ تکرار میشود و ما تحجر بالیدن را در همه جای این ملک تکرار میکنیم...
5-فن نمایشنامه نویسی اثر لاجوس اگری

در پیشگفتار مترجم بر این کتاب میخوانیم:
برای ما ایرانیان که از اصول و فنون تئاتر و درامنویسی متأسفانه بیخبر ماندهایم این کتاب به عقیده مترجم فایده بسیار دارد. زیرا مصنف موضوع را از جنبههای مختلف مورد مطالعه قرار داده و از اینرو نهتنها برای نویسندگان بلکه برای عموم مردم سودمند میباشد. وقتی ما به نکات فنی آثار ادبی و به مشکلات کار نویسندگان آگاه میشویم از نوشته آنها بهتر و بیشتر لذت خواهیم برد.
نکات فنی که در این کتاب راجع به آن بحث شده فقط مربوط به نمایشنامهنویسی نیست بلکه در داستاننویسی و افسانهسرایی و داستان فیلم و انواع مختلف نویسندگی نیز مفید است. بحث و تحقیق در این موضوع در زبان فارسی بیسابقه میباشد و لذا این کتاب، که در بین کتابهای خارجی نیز، در نوع خود کمنظیر است (و ما آن را از بین هشت کتاب ممتاز دیگر برگزیدهایم) میتواند در ازدیاد ذوق و قوه ادراک و تشخیص خواننده تأثیر فراوان داشته باشد. پس از خواندن این کتاب شما دیگر از دیدن فیلمهای مبتذل بازاری یا نمایشنامههای خودمانی لذت نخواهید برد و سعی خواهید کرد توجه خود را روی خصال و صفات ذاتی یا اکتسابی قهرمانان حوادث که از پیچیدهترین نکات هر اثر دراماتیک است و علل روانی و معنوی بروز حوادث متمرکز سازید. این کتاب طریقه انتقاد صحیح کردن را به ما میآموزد و علل ملالآور بودن فلان نمایش یا فلان فیلم را تا حدی به ما نشان میدهد.
6-کتاب نویسنده شدن اثر دروتیا برند

«نویسنده شدن» کتابی درباره نویسندگی و اثر دروتیا برند است. این کتاب که مدتی نایاب شده بود اکنون به همت انتشارات پارسه در دسترس علاقهمندان ایرانی قرار گرفته است.
در این کتاب، دروتیا برند به مشکلات بنیادین «نویسنده شدن» میپردازد. مشکلات بر خلاف آن چه در کلاسهای نویسندگی خلاق گفته میشود، مربوط به تکنینکهای داستاننویسی نیستند. بلکه طبق آنچه دروتیا میگوید، مشکلات نویسنده، مشکلات شخصیتی هستند؛ میتواند شروع به کار کند، داستانی را خوب شروع میکند ولی بعد سردرگم یا دلسرد میشود، بعضی وقتها خیلی خوب مینویسد و در باقی اوقات بد، کار درخشانی مینویسد ولی بعد از یک داستان یا رمان عالی نمیتواند دوباره بنویسد، یا تا وقتی که دورهٔ نویسندگی خلاق ادامه دارد کارهای درخشانی مینویسد و بعد از پایان آن دیگر نمیتواند بنویسد. به عبارت دیگر، مشکلهای بنیادی نویسنده به اعتمادبهنفس، احترام به خود و آزادی مربوط میشود: روح قهار نویسنده، زندانی اشباح گوناگون ناخودآگاه است.
خانم برند، با هوشی سرشار که در جایجای کتابش پیداست، میگوید، برای نویسندهای که از تردید و فقدان اعتماد به نفس رنج میبرد، مدرسان نویسندگی و کتابهای آموزشی ــ تازه اگر حرفی از مقالات نویسندگان مشهور به میان نیاوریم ــ تقریبا بدترین کار ممکن را با نویسندهٔ جوان (یا بالغی) که برای حل مشکلش تقلا میکند، انجام میدهند. هدف خانم برند در نویسنده شدن این است که همان چیزی را در دسترس نویسنده قرار دهد که معمولا از او دریغ میشود. او در این اثر میخواهد بگوید که بر خلاف آنچه گفته میشود، نبوغ نویسندگی اکتسابی است و نه ذاتی.
آنچه نویسندهای از کارافتاده یا شروع بهکار نکرده، نیاز دارد، جادویی است که تماس او را با خودش برقرار کند. او به یک کلید نیاز دارد. نویسنده نیاز دارد بداند کدام عادتهای فکری و عملی سد راه پیشرفتش میشوند، چه نیروهای دور از نظری اطمینانش را متزلزل میکنند و اموری از این دست.
هدف دوروتیا برند در کتابش این است که از طریق توصیه و تمرینهای خاص، نویسنده را به سوی ارتباطی تنگاتنگ با ناخودآگاهش رهنمون کند، به نویسنده کمک کند عادتهای سالمی را در خود بپرورد و او را به سمتی هدایت کند که از هرگونه انسداد در نوشتن رهایی یابد.(منبع معرفی بخش 6 سایت طاقچه است)
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده