نکاتی برای تربیت تک فرزندهای لوس و روی مخ
حتما در این سالها با تکفرزندان لوس و نُنُری مواجه شدهاید که در جمعهای دوستانه و خانوادگی، همه را عاصی میکنند، گاهی مایه آبروریزی میشوند،گاهی واقعا شما را عصبانی میکنند
اما راهکار چیست؟
مردم میگویند یک بچه دیگر هم داشته باشید. میگویند این فرزند شما، چون تنهاست مشکل دارد. بعضیها هم میگویند شما والدین خودخواهی هستید که فقط به فکر رفاه خودتان هستید.
اما واقعا بعضی اوقات بنا به دلایل شخصی امکان دوباره فرزنددار شدن نیست و از طرفی اگر این فرزندمان را به همین حال رها کنیم در آینده به مشکلات زیادی برخواهد خورد.
درباره تکفرزندی دو باور وجود دارد. باور نخست اینکه چند فرزندی بسیار دشوارتر از تکفرزندی است. حال آنکه تکفرزندی مشکلتر است، چون والدین فقط یک فرصت برای تربیت فرزند خود دارند و باور دوم اینکه تکفرزندی بسیار سادهتر از چندفرزندی است. به دلیل کمتر بودن هزینهها، نبود اختلاف بین خواهر و برادرها و... حال آن که تکفرزندی مشکلات روانی خاص خود را پدید میآورد. به هر حال تکفرزندی شمشیری دو لبه است که نقاط ضعف و قوت گوناگون دارد.
اما امروزه، مشکلات اقتصادی،موقعیت شغلی، شاغل بودن زوج و نداشتن زمان و ... باعث شده تا زوجها به داشتن تنها یک فرزند در زندگی خود بسنده کنند. این در حالی است که والدین تکفرزند همواره احساس گناه میکنند، چون بر این باورند که تنها فرزند آنها در طول زندگی خود احساس تنهایی خواهد کرد و در آینده از داشتن یک همدم محروم خواهد بود به همین دلیل سعی میکنند که تمام خواسته های او را فراهم کنند اما نتیجه آن لوس و نُنر شدن بچه ها است . اما آیا خانوادههای تک فرزند واقعا دچار مشکل خواهند شد و اگر پاسخ مثبت است چگونه میتوان این مشکلات را حل کرد. نظر برجستهترین روانشناسان را در این رابطه مرور میکنیم.
طبق گزارش مرکز آمار ایران حدود ۳۴ درصد خانوادههای ایرانی تکفرزند هستند. تربیت و بزرگ کردن کودکی که خواهر و برادری ندارد متفاوتتر از الباقی کودکان است. باید گفت هر کودک متفاوت است و بدون توجه به تعداد خواهر و برادران، رفتار و رشد میکند.
تنهایی برای یک کودک هم خوب است و هم بد. خوب از این جهت که والدین مجبور نیستند محبت و توجه خود را میان فرزندانشان تقسیم کنند و بد به این دلیل که کودک در برقراری ارتباط با دیگران دچار مشکل میشود و ممکن است حسود شود و این برای آینده او بد خواهد بود چراکه او همیشه در کنار شما نیست تا او را امر و نهی کنید و روزی وارد جامعه خواهد شد و نیاز به برقراری ارتباط با دیگران خواهد داشت و چون کسی نبوده که با او ارتباط برقرار کند به مشکل برخواهد خورد. از آن جهت که این کودکان کسی را ندارند تا با او رقابت یا بازی و دعوا کنند و یا دوست و همدمی در منزل ندارند، بنابراین برخی از احساسات را تجربه نمیکنند و فرصتی برای کنترل و مدیریت احساساتشان نخواهند داشت.
اما چه باید کرد؟
۱. ثبت نام در فضاهای جمعی
شاید مهدکودک و آمادگی، مکانی است که در آن کودک میتواند احساسات نابهنجار را در بازی با کودکان همسن و سال خود تجربه کند(البته این قطعی نیست). کودکان در سنین مهدکودک دوست دارند بیشتر اوقات را با والدین خود سپری کنند به همین دلیل گاه مهدکودک برای آنان ناراحتکننده است، اما آنها نیاز دارند در برخورد و صمیمیت با کودکان همسن و سال خود تجربه کسب و احساسات خود را عاقلانه کنند.
تعامل با کودکان دیگر به آنها راه کنترل خودشان را می آموزد. فعالیتهای گروهی در مهدکودک و یا کلاسهای تفریحی و آموزشی در پرورش شخصیت مستقل در کودکان بسیار اهمیت دارد. ثبتنام در مهدکودک البته اولویت دوم است و اگر میتونید فضاهای خانوادگی را احیا کنید، بر مهدکودک اولویت دارد.
اگر امکانش هست خودتان با او بازی کنید،زیاد با او صحبت کنید و سعی کنید مهارت های اجتماعی را به او بیاموزید .
۲. تشویق به پیدا کردن دوست
دعوت دوستان كودك به منزل و رفتن به منزل دوستان یا داشتن همبازیهایی در همسایگی، از دیگر فرصتهای مناسب است. هنگامی که کودکان مشغول بازی با دوستان همسن خود هستند ممکن است به رفتارهایی چون مشارکت و ناتوانی در صحبت یا بحث کردن با دیگران برای دفاع از حقوق خود و. . . تمایل داشته باشند، پس والدین باید در اینباره با تک فرزند خود صحبت کنند.
سعی كنید با بستگان و خانوادههایی رفت و آمد داشته باشید كه فرزند همسن فرزند شما دارند. حتی اگر فرزند شما خواهر و برادر نداشته باشد، نزدیک شدن به کودکان فامیل، همسایگان و دوستان خوب میتواند همان نوع پیوند را فراهم کند. همچنین پس از اینكه فرزند شما وارد مدرسه شد ارتباط او با همسن و سالهایش را همواره حفظ كنید.
البته مواظب باشید که با بچه های بی ادب و بی تربیت، دوستی نکند، زیرا این مسئله مشکل را بیشتر خواهد کرد و ممکن است نتایج منفی بدنبال داشته باشد.
نکته مهم:
وقتی کودک دیگری در کنار فرزندتان وجود ندارد، نگذارید کودک با بزرگسالان دوست شود. همیشه با قرار دادن حد و مرز لازم از این اتفاق جلوگیری کنید.
۳. آموزش مسئولیت پذیری
اگر دو یا سه فرزند داشتید شاید بسیاری از کارها را به آنها میسوزدید و آنها خود به خود مسئولیت پریری و سختی و آسان بودن کارها را متوجه میشدند و در آینده نیز یاد میگرفتند که بایستی برخی از کارها را تنها و بدون تکیه گاه و پشتیبان انجام دهند اما وقتی یک فرزند بیشتر نداشته باشید شاید اجازه ندهید که او دست به سیاه سفید هم بزند و با این کار ، مسئولیت پذیری کشک می شود و فرزند دلبندتان هیچ چیز از مسئولیت پذیری را نخواهد آموخت پس اگر تصمیمات شما این است که تک فرزند باشید سعی کنید مسئولیت پذیری را حتما به آنها یاد بدهید(البته اگر 2 یا تعداد بیشتری فرزند دارید دلیل برذاین نمیشود که آنها را بی مسئولیت بار بیاورید)مسئولیتپذیری یکی از مهمترین آموزشهایی است که والدین باید به فرزندشان بیاموزند.
۴. کنار گذاشتن توجه بیش از اندازه
بسیاری از والدین به این دلیل که تنها یک فرزند دارند، با توجهها و حساسیتهای بیش از اندازه محبتشان را به فرزندشان نشان میدهند. باید گفت توجه و محبت باید به اندازه باشد و اگر بیش از حد باشد میتواند آسیبهای روحی زیادی را به فرزندتان وارد کند که در بزرگسالی خودش را نشان میدهد.
با توجه به اینکه تک فرزند، کانون تمام توجهات و محبتهای والدین در طول زندگی است به همین دلیل تا زمان ورود به دنیای خارج از خانه همه چیز را بر وفق مراد میبیند. اما به محض ورود به این دنیای جدید دچار سرخوردگی میشود، چون همه چیز دیگر بر وفق مراد او نخواهد بود.
پس سعی کنید سیستم "چشم قربان" را کنار بگذارید و تمام درخواست های اضافی آن ها را براورده نکنید ، با اینکار یک امر مهم دیگر یعنی "نه گفتن" را نیز به آنها آموخته اید
یکی از دلایل اصلی لوس و پررو شدن بچه ها همین براورده کردن تمام خواسته ها است .
البته این حرف ها دلیل نمیشود که چشمتان را بر نیازهای کودکتان ببندید و آنها را محروم و عقده ای بار بیاورید .
تشخیص اینکه چه تهیه کنید و چه چیزی را تهیه نکنید بر عهده خودتان است.
۵. آزادی دادن به کودک
بهطور معمول والدینی که یک فرزند دارند، سختگیریهای زیادی را نیز نسبت به او نشان میدهند و آزادی کمتری را به او میدهند. آزادی دادن به کودکان در حد و مرز مشخص میتواند بسیار مفید باشد و باعث شود تا کودک در آینده بتواند تصمیمهای درستی برای خودش بگیرد و روش زندگی کردن را بهخوبی بیاموزد.
لطفا ترس ها را کنار بگذارید و بگذارید فرزند دلبندتان نفس بکشد .
اما این هم دلیل بر این نمی شود که اجازه دهید او هرکاری که خواست انجام دهد.
موفق و موید باشید:)
منبع با تغییر، دخل و تصرف : برترین ها
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده
وبلاگ لایف دیزاین
مطلب مرتبط
نکاتی مهم برای غذاهای پروتئینی نرم برای سالمند
مطلب مرتبط
همسرانه
